آیت ا.. مدنی در سال 1293 هجری شمسی در شهر دهخوارقان (آذرشهر) متولد شد و نامش را اسدا... گذاشتند. سید اسدا... مدنی وقتی هنوز نوجوانی بیش نبود، برای تحصیل در علوم دینی راهی قم شد. پس از گذراندن دوره‌ی مقدماتی علوم دینی، مدت چهار سال در مجالس درس امام خمینی(ره) شرکت کرد. سپس از قم به نجف رفت و 5 سال در آنجا ماند و در طول اقامتش در درسهای مرحوم آیت ا.. العظمی سیدعبدالهادی شیرازی و آیت ا... حکیم شرکت کرد. وی اولین کسی بود که در جریان انقلاب سال 42 در نجف از امام تبعیت کرد و در انتشار تلگرام آیت ا.. حکیم به همین مناسبت نقش بسزایی داشت.

در سال 1350 به امر امام برای افشاگری چهره‌ی طاغوت در ایران جهت تدریس علوم دینی به خرم‌آباد رفت و حوزه‌ی علمیه‌ی آن شهر را پایه گذاری کرد. در همین سالها به دلیل فعالیتهای سیاسی که علیه رژیم پهلوی داشت بارها از شهری به شهر دیگر تبعید شد، شهرهایی چون: نورآباد ممسنی، گنبد کاووس، بندر کنگان و مهاباد.

آیت ا... مدنی با اوج‌گیری قیام مردم ایران به قم بازگشت و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به دعوت مردم همدان به این شهر عزیمت کرد و از سوی آن شهر به نمایندگی مجلس خبرگان انتخاب شد. بعد از شهادت آیت ا... قاضی طباطبایی، به دلیل حساس بودن اوضاع آذربایجان، امام خمینی (ره) وی را به سمت امام جمعه‌ی تبریز منصوب کردند.

از خصوصیات بارز این شهید عارف، اعتقاد عمیقش به اعلمیت امام و برپایی نمازهای شبانه بود که در اثنای این عبادات همیشه از خداوند طلب شهادت می‌کرد. تا اینکه در بیستم شهریور ماه سال 1360 در میدان نماز تبریز، پس از اقامه‌ی نماز جمعه‌، در محراب عبادت همانند مقتدا وجد بزرگوارش، با خون پاکش وضویی دوباره ساخت و به فیض شهادت نائل گشت .

امام خمینی (ره) در بخشی از پیامشان به مناسبت شهادت ابن عارف روحانی فرمودند:

[... شهید مدنی با شهادت مظلومانه‌ی خود، ضد انقلاب و منافقین ضد اسلام را به کلی منزوی کرد. این چهره‌ی نورانی اسلامی، عمری را در تهذیب نفس و خدمت به اسلام و تربیت مسلمانان و مجاهده در راه حق علیه باطل گذراند و از چهره‌های کم نظیری بود که به حد وافر از علم و عمل و تقوی و تعهد و زهد و خودسازی برخوردار بود...]