رئیس دیوان عالی کشور، دبیر کل حزب جمهوری و یکی از اعضای برجسته شورای انقلاب. دکتر بهشتی در سال 1307 در یکی از خانواده‌های روحانی شهر اصفهان متولد شد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز کرد، اما به شوق فراگیری علوم دینی، دبیرستان را نیمه تمام رها کرد و به مدرسة علمیه صدر اصفهان رفت و همزمان زبان انگلیسی را نیز آموخت. سپس به قم رفت و درس خود را نزد اساتیدی چون آیت ا... بروجردی و حضرت امام خمینی (ره) ادامه داد و همزمان دیپلم متوسطه را نیز گرفت و در دانشکدة علوم معقول و منقول دانشگاه تهران پذیرفته شد. وی در سال 1330 لیسانس گرفت و برای تحصیل و تدریس به قم بازگشت. او به عنوان دبیر زبان انگلیسی در دبیرستان حکیم نظامی قم مشغول به کار شد و همزمان به عنوان شاگرد در کلاسهای علامة طباطبایی شرکت کرد.

در اوج مبارزات نهضت ملی شدن صنعت نفت، او یکی از روحانیون فعال و جوان بود که مسؤولیت سامان دادن به اعتصاب تلگرافخانه اصفهان را بر عهده داشت.

دکتر بهشتی به منظور ایجاد مرکزی فرهنگی برای ترویج افکار اسلامی، به همراه آیت ا.. مطهری و چند تن دیگر، دبیرستان «دین و دانش» را تأسیس کرد که ادارة آن تا سال 1342 به طور مستقیم بر عهدة خود وی بود. برگزاری جلسات مختلف بحث و گفتگو، نوشتن مقاله‌های گوناگون و تلاش برای تأسیس مراکز فرهنگی و مدارس دیگر، از عمده فعالیت‌های او در آن دوره بود. همزمان خود نیز به تحصیل ادامه داده و در سال 1338 دکترای رشتة فلسفه معقول را از دانشگاه تهران گرفت.

در سال 1342، به اجبار حکومت وقت، قم را ترک کرد و به تهران آمد، اما فعالیت‌های خود را در قالب جلسات فرهنگی، ارتباط منظم با جمعیت هیئتهای مؤتلفه اسلامی، تأسیس مدرسه رفاه و .... ادامه داد.. مدتی بعد، او از سوی مرجعیت وقت برای سفر به اروپا انتخاب شد، اما به دلیل وجود اسمش در فهرست دست اندرکاران ترور حسنعلی منصور، ممنوع الخروج بود. سرانجام با تلاش مراجع وقت، این مشکل نیز حل شد و او به آلمان رفت و به عنوان امام جماعت مسجد هامبورگ که توسط آیت ا.. بروجردی تأسیس شده بود، جلسات سخنرانی زیادی برای معرفی اسلام برگزار کرد. همچنین «انجمن اسلامی هامبورگ» را تأسیس کرد. پنج سال بعد، وقتی به ایران بازگشت، از سوی وزارت آموزش و پرورش برای بازنویسی و اصلاح کتابهای دینی انتخاب شد و با یاری شهید دکتر باهنر این کار را انجام داد. در همین ایام، با همکاری آیت ا.. مهدوی کنی، آیت ا... موسوی اردبیلی و دکتر مفتح، اقدام به تشکیل «جامعة روحانیت مبارز» کرد. از سال 1350، جلسات تفسر قرآن را برگزار کرد که شرکت کنندگان ثابت بسیاری از جوانان دختر و پسر را گرد آورد. در سال 1354 به خاطر بازتاب گسترده مسائل سیاسی در این جلسات، ساواک او را دستگیر کرد اما به دلیل عدم وجود مدرک کافی، بعد از چند روز آزاد شد.

با هجرت امام (ره) به پاریس، دکتر بهشتی نیز به آنجا رفت و از سوی رهبر انقلاب برای عضویت در هستة مرکزی شورای انقلاب به همراهی آیت ا.. مطهری، حجت  الاسلام رفسنجانی، آیت ا.. موسوی اردبیلی و دکتر باهنر انتخاب شد. چندی بعد، آیت ا... مهدوی کنی، مهندس بازرگان، دکتر سحابی و آیت ا... خامنه‌ای نیز به این شورا پیوستند. بازگشت آیت ا.. دکتر بهشتی از پاریس، همزمان با محرم سال 1357 بود. او به خاطر قدرت مدیریت و ارتباط و آگاهی سیاسی بسیارش در سامان دهی به راهپیمایی‌ها و ایراد سخنرانی‌های مهم، نقش موثری داشت و به همین دلیل ساواک او را برای مدت سه روز بازداشت کرد. پس از پیروزی انقلاب، او به عضویت مجلس خبرگان انتخاب شد و نقش مهمی در تدوین قانون اساسی جمهوری اسلامی ایفا کرد. بعدها با رسمیت یافتن «حزب جمهوری اسلامی»، دبیر کلی آن را بر عهده گرفت و در اسفند ماه 1358، به ریاست دیوان عالی کشور منصوب شد و تا پایان عمر این سمت را بر عهده داشت.

سرانجام در هفتم تیرماه 1360، در انفجار ساختمان حزب جمهوری اسلامی به دست منافقین، به همراه هفتاد و دو نفر از یاران خود به شهادت رسید.