حضرت امام خمینی (ره ) در بیستم جمادی الثانی سال1320 هجری قمری مطابق با سی شهریور 1281 هجری شمسی (24 سپتامبر 1902 میلادی) در شهرستان خمین از توابع استان مرکزی در خانواده ای اهل دین و علم و هجرت و جهاد و در خاندانی از سلاله ی زهرای اطهر (س) دیده به جهان گشودند.

پدر بزرگوارشان مرحوم آیت الله سید مصطفی موسوی خمینی از معاصرین مرحوم آیت الله العظمی میرزای شیرازی، پس از آنکه  سالیانی چند در نجف اشرف علوم و معارف اسلام را فرا گرفت به درجه ی اجتهاد نائل آمد و به ایران بازگشت و در خمین ملجاء مردم و هادی آنان در امور دینی بود.

در حالیکه بیش از پنج ماه از ولادت  روح الله نمی گذشت طاغوتهای حکومت آن زمان ندای حق طلبی پدررا که در برابر زورگوییهای آنان به مخالفت بر خاسته بود با گلوله پاسخ دادند و در مسیر خمین به اراک او (پدر بزرگوار حضرت امام) را به شهادت رساندند. بدین ترتیب امام (ره) از همان اوان کودکی با رنج یتیمی و مفهوم عالی شهادت آشنا شدند.

ایشان دوران کودکی و نوجوانی را  تحت سرپرستی مادر مومنه شان (بانو هاجر) که خود از خاندان علم و تقوا واز نوادگان مرحوم آیت الله خوانساری و نیز عمه مکرمه شان (صاحبه خانم) که بانویی شجاع و حق جو بود سپری کردند و از سنین کودکی و نوجوانی با بهره گیری از هوشی سرشار قسمتی از معارف متداول روز وعلوم مقدماتی و سطح حوزه های علمیه از جمله ادبیات عرب منطق و فلسفه را نزد اساتیدی چون آقا شیخ محمد گلپایگانی و برادر بزرگوارشان آیت الله پسندیده فرا گرفته و در سال 1298هجری شمسی عازم حوزه علمیه اراک شدند و اندکی پس از هجرت آیت الله العظمی حاج شیخ عبد الکریم حائری یزدی رهسپار قم شده به سرعت مراحل تحصیلات تکمیلی حوزوی را نزد اساتید قم طی کردند.

همچنین همزمان با فرا گیری فقه واصول نزد فقها و مجتهدین وقت به فرا گیری ریاضیات ،هیات و فلسفه پرداختند و تالیفات ارزشمندی در این دوران از خود به یادگار گذاشتند . نظیر: «تحریر الوسیله»، «کتاب الوسیله»، «سر الصلوه »، «کتاب الطهاره» و ...

امام خمینی (ره) در سنگر مبارزه و قیام

       روحیه مبارزه و و جهاد در راه خدا ریشه در بینش و اعتقادی و تربیت و محیط خانوادگی و شرایط سیاسی و اجتماعی طول دوران زندگی آن حضرت داشته است . مبارزات ایشان از دوران نوجوانی آغاز و سیر تکاملی آن به موازات تکامل ابعاد روحی و علمی ایشان از یک سو و اوضاع و احوال سیاسی و اجتماعی ایران و جوامع اسلامی از سوی دیگر در اشکال مختلف ادامه یافت.

       فعالیت جدی امام ( ره) در سالهای 40 و 41 هجری شمسی  در اعتراض به رژیم پهلوی و همزمان با ارائه لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی که شرط مسلمان بودن و و سوگند خوردن به قرآن کریم از شروط نمایندگی مجلس حذف میکرد آغازشد . نقش حضرت امام (ره)  در روشن ساختن اهداف واقعی رژیم پهلوی و گوشزد کردن رسالت خطیر علما و حوزه های علمیه در این شرایط بسیار موثر و کارساز بود.

       بدین ترتیب ماجرای  مبارزه با لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی پیروزی ارزشمند برای ملت ایران به حساب آمد. امام ( ره) در سخنرانی های بعدی رژیم شاه را آغازگر اصلاحات دروغین چون رفراندوم و انقلاب سفید دانستند و مراجع عظام قم را برای چاره جوئی و قیام جدی در این باره فراحواندند .

قیام 15 خرداد

      امام خمینی (ره) در عصر عاشورا که مصادف با 13 خردادسال 1342 هجری شمسی بود در مدرسه فیضیه قم  نطق تاریخی خویش را که آغازی بر قیام 15 خرداد بود ایراد کردند . شاه در مقابل فرمان خاموش کردن قیام را صادر کرد و ماموران رژیم در سحرگاه 15 خرداد 1342 منزل حضرت امام (ره) را محاصره و ایشان را در حالی که مشغول خواندن نماز شب بودند دستگیر و سراسیمه به تهران برده و در بازداشتگاه افسران زندانی کردند.

     و غروب آن روز به زندان قصر منتقل نمودند .با دستگیری رهبر نهضت و کشتار وحشیانه مردم در روز 15 خرداد 1342 قیام ظاهراً سرکوب شد . امام خمینی (ره)  در شامگاه 18 فروردین 1343 بدون اطلاع قبلی آزاد و به قم منتقل شدند .ولی باز ساکت ننشسته و به اعتراض علیه رژیم شاه ادامه دادند که از آن جمله میتوان به لایحه کاپیتولاسیون اشاره کرد . رژیم شاه در 13 آبان1343 امام را مجدداً دستگیر و به همراه نیروهای امنیتی مستقیماً به فرودگاه مهرآباد تهران اعزام و با یک فروند هواپیمای نظامی به ترکیه تبعید کرد.

      امام خمینی (ره) در تمام دوران پس از تبعید علیرغم دشواریهای موجود هیچگاه دست از مبارزه نکشیده و با سخنرانیها و پیامهای خویش امید به پیروزی را در دلها زنده نگه میداشتند و مراحل انقلاب اسلامی را رهبری میکردند .

      امام (ره) در 12 مهر ماه 1357 شهر نجف را به سمت کویت ترک گفتند اما به دلیل مخالفت دولت این کشور، به نوفل لوشاتو در نزدیکی پاریس هجرت کردند .و سرانجام با عنایت خاص الهی و پشتکار و اراده آهنین خویش و با رهبری خردمندانه انقلاب سرانجام در 12بهمن 1357 به وطن بازگشتند و ورد پرشورترین استقبال تاریخ توسط مردم قرار گرفتند و تا پایان عمر پربرکتشان رهبری انقلاب اسلامی را با صلابت و ایمان مستحکم خویش بر عهده گرفتند.

حضرت امام خمینی (ره)  روز شنبه 13 خرداد 1368 پس از یک عمر مجاهدت در راه حق دعوت معبود را لبیک گفتند و به دیدار معشوق ابدی نایل گشتند.